فعالیت های دفتر

* پاسخگویی به سوالات شرعی و اعتقادی

* مشاوره تخصصی دینی، اعتقادی، فرهنگی و خانواده

* حوزه علمیه تخصصی تبلیغ (سفیران هدایت شیراز)

* محاسبه وجوهات شرعیه

* موسسه و حوزه علمیه حضرت صاحب الزمان (عج)

* ستاد احیاء حوزه علمیه سامرا

شماره حساب ها

حساب سیبا بانک ملی
0104933301008


حساب سپهر بانک صادرات
0103293468008

اوقات شرعی

دوشنبه ٢٢ مهر ١٣٩٨


آمار بازدید

هم اکنون
1
امروز
11
دیروز
24
این ماه
415
کل
151455
1392/5/12
در راستای آغاز به فعالیت دولت یازدهم حجت الاسلام و المسلیمن سید مرتضی شیرازی نوشت:
اعتدال و دیگر هیچ
مسئول دفتر آیت الله العظمی شیرازی: و اینک که در آغاز به کار دولت یازدهم با شعار زیبای «تدبیر و اعتدال» قرار گرفته ایم چه زیبا است که چهار چوبی را از همین ابتدا برای مسیر اعتدال و عدالت محوری ترسیم کنیم تا به محض لغزش و انحراف از مسیر و قبل از ویرانگری های گاه غیر قابل جبران، چاره ای اندیشید

اعتدال و دیگر هیچ

بی شک یکی از بارزترین نکات مورد سفارش و تأکید سخنان معصومین علیهم السلام و بزرگان، اعتدال گرایی و سوق دادن افراد به سوی اعتدال است هم در زندگی شخصی و روابط خانوادگی و هم در سطح اجتماع و فراتر از آن، روابط بین الملل و دیپلماسی اسلامی تا جایی که حتی اعتدال و محوریت عدل به بیان آیه شریفه: «اعدلوا هو اقرب للتقوی» ـ عدالت ورزید که به تقوی نزدیک تر است ـ معادل تقوی و پرهیزگاری قرار داده شده و شاخصی برای برتری افراد در جایگاه های مختلف حتی در تقرب نزد خداوند قرار میگیرد آنجا که می فرماید: «ان اکرمکم عند الله اتقیکم» ـ همانا گرامی ترین شما نزد پروردگارتان پرهیزگارترین شماست.

در این میان، تاریخچه دولت ها و حکومت ها در طول تاریخ نیز شاهدی بر این مدعی است که دولت هایی دوام و محبوبیت بیشتری داشتند که مسیر اعتدال را خط مشی خود قرار داده و از افراط و تفریط ها اجتناب ورزیده اند که بررسی سرگذشت خوارج نهروان ها، فرعون ها، مغولها، استالین ها، نازی ها و صدام های زمان ما از یک سو، و آل بویه ها، صفویه ها، و دولتهای پیش از دولت اخیر از سوی دیگر، بهترین گواه این معنی است.

در این راستا آنچه به عنوان ارمغان دولت های اعتدال گرا می ماند محبوبیت، ماندگاری و الگو شدن برای دیگران است و آنچه از دولت های افراطی نظیر برخی دولت ها می ماند بی رغبتی، در معرض انتقادهای تند قرار گرفتن و به انزوا رانده شدن است که این، علاوه بر اثرات مخرب افراط و تفریط هایی است که آتش شعله های آن دامن جامعه را گرفته و موجب دلسردی اقشار مختلف جامعه و سست شدن اعتقادات مردم در توانمندی دولت اسلامی و حکومت دینی در اداره جامعه شده و در نهایت نیز عامل واپس زدگی دینی در میان مردم حتی در قشر متدین جامعه شده و می شود.

اما چون بحث از اعتدال به عنوان تنها راهکار حکومت داری مطرح شد و رئیس دولت یازدهم رئیس جمهور محبوب جناب حجه الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی نیز با همین شعار، منتخب مردم گردیدند بجا و مناسب است که ما نیز از سر خط اعتدال خارج نشده و مشی خود را نیز به فراموشی نسپاریم و با سنجش عملکردها و تلاش های دولتمردان پرتلاش قبلی، بتوانیم ترازو و شاخص خود را بکار بسته و هم خوبی های ایشان و هم نواقصشان را مد نظر قرار دهیم تا ما نیز از مسیر تقوی خارج نشویم.

لذاست که شاید بتوان با بررسی عملکردهای دولت های نهم و دهم در ابعاد مختلف اقتصادی، فرهنگی، آموزشی، بین المللی و دیپلماسی، تلاش های درخور و شایسته ای نظیر اجرای طرح هرچند پر نقیصه مسکن مهر و دفاع از حق مسلم ایران در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای حتی به قیمت پذیرش تحریم های ویرانگر و ظالمانه، را بتوان به عنوان نقطه عطف تلاش های صورت گرفته شده و قابل تحسین این دولت ها دانست لیکن سیل تهمت ها، افتراها، به حاشیه رانده شدن افراد کاردان و شایسته حتی به قیمت سرکار آمدن افراد بی تجربه و گاه فامیل بازی و نشنیدن صدای مخالف حتی در قالب انتقادهای سازنده و هشدارهای بازدارنده ـ نظیر نامه جمعی از اقتصاددانان به رئیس جمهوری در خصوص هشدارهای اقتصادی قبل از وقوع حادثه های جبران ناپذیر با بدهی پانزده میلیارد دلاری ـ قطعاً از نکات منفی و غیر قابل اغماضی است که میراث نامیمونی را برای دولت بعدی به ارمغان گذاشت.

و اینک که در آغاز به کار دولت یازدهم با شعار زیبای «تدبیر و اعتدال» قرار گرفته ایم چه زیبا است که چهار چوبی را از همین ابتدا برای مسیر اعتدال و عدالت محوری ترسیم کنیم تا به محض لغزش و انحراف از مسیر و قبل از ویرانگری های گاه غیر قابل جبران، چاره ای اندیشید و مسیر انحرافی را به سمت صحیح خود سوق داد که به وضوح می توان این چهار چوب را در کلمات مقام معظم رهبری مشاهده نمود آنجا که می فرمایند: «عدالت باید با معنویت هم همواره باشد و اگر نباشد عدالت نخواهد بود، ریاکاری و دروغ و انحراف و ظاهر سازی و تصنع خواهد بود. هم چنین نمی شود عدالت را با فقر و فساد و تبعیض جمع کرد باید برای خدا و اجر الهی دنبال عدالت بود و در این صورت با دشمنان عدالت جنگید. هم چنین عدالت توزیع فقر نیست که کسانی اساس را بر تولید ثروت گذاشتند و به آن هم نرسیده و بالاترین تورم ها و استقراض را بوجود آوردند و کسانی را به ثروت های انبوه و کلان رساندند».

پس به جرأت می توان در مسیر حکومت داری و اداره درست کشور و نظام، روابط افراد با خود، دولت و جامعه، حفظ حریم شخصی افراد و عدم جواز تعدی به این حریم برخلاف چهارچوب های قانونی نظیر برخی شنودها، اقتصاد و معیشت مردم، روابط بین الملل و ... ، گفت که: «اعتدال و دیگر هیچ».