فعالیت های دفتر

* پاسخگویی به سوالات شرعی و اعتقادی

* مشاوره تخصصی دینی، اعتقادی، فرهنگی و خانواده

* حوزه علمیه تخصصی تبلیغ (سفیران هدایت شیراز)

* محاسبه وجوهات شرعیه

* موسسه و حوزه علمیه حضرت صاحب الزمان (عج)

* ستاد احیاء حوزه علمیه سامرا

شماره حساب ها

حساب سیبا بانک ملی
0104933301008


حساب سپهر بانک صادرات
0103293468008

اوقات شرعی

دوشنبه ٢٢ مهر ١٣٩٨


آمار بازدید

هم اکنون
1
امروز
11
دیروز
24
این ماه
415
کل
151455
1393/8/4
به مناسبت سی و یکمین سالگرد ارتحال ملکوتی آیت الله العظمی حاج سید عبد الله شیرازی(قدس سره الشریف)
مرجعی متقی و مجاهدی نستوه
آیت الله العظمی حاج سید عبد الله موسوی شیرازی(قدس سره الشریف) در کنار فراگیری علوم مختلف از اساتید برجسته عصر خویش و سپس تربیت شاگردانی مبرز و تأثیر گذار، مبارزه با ظالمینی همچون رضاشاه، حکام رژیم بعث سابق عراق، و محمد رضا پهلوی را سرلوحه حیات طیبه خویش قرار داد

به گزارش دفتر آیت الله العظمی شیرازی(قدس سره الشریف) حجت الاسلام و المسلمین سید مرتضی شیرازی فرزند معظم له در یادداشتی به مناسبت اول محرم الحرام و سی و یکمین سالگرد ارتحال ملکوتی مرجع عالیقدر مجاهد مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبد الله شیرازی(قدس سره الشریف) والد ماجد آیت الله العظمی حاج سید محمد باقر شیرازی(قدس سره الشریف)، نگاهی گذرا به زندگی سرار مجاهدت و تلاش این مرجع متقی و مجاهد نستوه در ابعاد مختلف علمی، اخلاقی، سیاسی و... پرداخته است که ذیلاً بیان میگردد:

مرجعی متقی و مجاهدی نستوه

گستره تاریخ علم و فقاهت مالامال از ستارگانی است که نه تنها خود دارای شگفتی بوده و هستند بلکه همواره شگفتی هایی را برای همیشه تاریخ به همراه داشته و آن را تحت تأثیر خود قرار داده و یا دگرگون ساخته اند و خود را جاودانه نمودند.

در این بین آنان که علم با عمل، تقوی و فرزانگی را با ظلم ستیزی عجین نموده و درکنار کرسی درس و تربیت شاگردانی مبرز، دفاع از مظلوم و ایستادگی در برابر ظالمین را با هم درآمیختند، از جایگاه ویژه تری برخوردار شدند که در این میان می توان به مرجعی متقی و مجاهد همچون آیت الله العظمی حاج سید عبد الله موسوی شیرازی(قدس سره الشریف) اشاره نمود که در کنار فراگیری علوم مختلف از اساتید برجسته عصر خویش و سپس تربیت شاگردانی مبرز و تأثیر گذار، مبارزه با ظالمینی همچون رضاشاه، حکام رژیم بعث سابق عراق، و محمد رضا پهلوی را سرلوحه حیات طیبه خویش قرار داده و در این راه تبعیدها، زندان های مخوف، فرارهای شبانه، و ده ها رنج و تَعَب را به جان خریدند تا کمترین گزندی به اسلام ناب محمدی(ص) و مکتب اهل بیت علیهم السلام وارد نگردد.

لذا همزمان با سی و یکمین سالگرد ارتحال این مرجع عالیقدر مرور مختصری خواهیم داشت به ابعاد مختلف زندگی پربار همراه با فراز و نشیب های این نمونه حیات طیبه:

مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبد الله شیرازی، در شب یكشنبه 13 شعبان 1309 هـ‌ . ق برابر با 3 اسفند 1271 هـ . ش در بیت علم و فضیلت و كانون گرم خانواده‌ای اصیل و شخصیّت‌یافته، از پدری همچون مرحوم آیت الله سید محمد طاهر، فرزند مرحوم آیة الله حاج سید محمد علی، و مادری علویّه از خاندان قاضی حسینی دزفولی دیده به جهان گشود و درسهای نخستین زندگی خویش را كه شالوده شخصیت علمی، معنوی و انقلابی ایشان بود فرا گرفت.

این مرجع فقید در حالی که در اوان زندگی شریفش بسر می برد و مجدّانه به درس و تدریس اهمیّت فوق‌العاده‌ای می‌داد، در پی اولین اقدام انقلابی خویش در مبارزة با طاغوت عصر خود و ستمگران وقت در کنار پدر، اوائل سال 1330 هـ . ق برابر با اواخر سال 1291 هـ . ش در سن 21 سالگی به همراه پدر بزرگوارش، به منطقه ای به نام «سیوند» منطقه ای خارج از شیراز تبعید گردید و در ارتباط با همین واقعه بود كه در پاسخ به عُمّال نظام حاكم وقت كه خواستار اخذ تعهّد بمنظور بازگرداندن ایشان از تبعیدگاه به شیراز بودند، چنین فرمود: «دین یعنی پیاده كردن برنامه‌های اصلاحی و مصلح هرگز از زندان و مرگ نمی‌هراسد».

و در ادامه نیز پس از گذراندن دوران تبعید پدر به شیراز بازگشته و کرسی دروس مختلف را عهده دار گردیدند و سپس در جمادی الاولی 1333 هـ . ق برابر با خرداد 1294 هـ . ش، شیراز را به سوی نجف‌اشرف ترك گفت، و از بدو ورود به نجف‌اشرف، در مدرسة علمیة آخوند خراسانی رحمه‌الله‌علیه حجره‌ای اختیار و در آن سكونت نمود و چون در گذشته مراحل مقدمات اولیه و سطح و مراحلی از درس خارج را طی نموده بود، به محض ورود به نجف‌اشرف، در جلسات درس مرحوم آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی اعلی الله مقامه كه آن روزها استاد كُرسی فقاهت و فرهنگ اهل بیت علیهم‌السلام بود، حاضر شد، و با اینكه از دروس و افاضات اساتید دیگری همچون مرحوم آیت الله العظمی حاج شیخ ضیاءالدین عراقی و مرحوم آیت الله العظمی آقای حاج شیخ محمد حسین نائینی اعلی الله مقامهما بهره می‌گرفت، ولی در خصوص فقه، نسبت به مرحوم سید اصفهانی(ره) علاقه‌ای وافر، و به فقاهت او كمال عقیده را داشت؛ به همین جهت قسمت زیادی از اوقات خود را در خدمت این استاد عالیقدر می‌گذراند و علاوه بر اینكه در جلسات روزانة او شركت می‌نمود، در فرصتهای دیگر نیز هنگام فراغت استاد، با او بود تا نكات و ریزه‌كاریهای دقیق فقهی را در آن ساعتها فراگیرد ولی به همان میزان كه در فقه، شیفتة مرحوم سید اصفهانی (ره) بود، در اصول علاقمند به استاد دیگرش، مرحوم آیت الله العظمی شیخ ضیاءالدین عراقی اعلی الله مقامه بود كه او نیز از بزرگ شخصیتهای علمی شیعه و وزنه‌های عظیم حوزه‌های علمیه و مفاخر فرهنگ اصیل ما بود؛ تا اینکه اول جمادی‌الثانی 1345 هـ . ق، برابر با آذرماه 1306 هـ . ش در جریان سفری به ایران، دستخطی كه در آن تصریح به اجتهاد مطلق و عدالت كامل و استفاده از نظریات علمی و فتوای ایشان بود را از استاد بزگوارش محقق عراقی (قدس سره(من ایشان را برای آیندة نزدیك نجف‌اشرف ذخیره نموده‌ام و ایشان اُمید علمی آیندة من است) دریافت نموده و به درجه اجتهاد مطلق رسید.

در همین راستا و با توجه به روحیه مبارزه طلبانه و در جریان کشف حجاب رضاخانی، در اواخر محرّم‌الحرام 1354 هجری ‌قمری برابر با اواسط اردیبهشت سال 1314 شمسی، به ایران عزیمت نموده و پس از انجام مذاكرات مفصّل با مرحوم آیت الله العظمی حائری، از قم راهی مشهد مقدّس می‌شود و به محض ورود با مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین قمی (ره) ملاقات می‌نماید و مسائل را مشروحاً مورد  بررسی قرار داده و برای مقابله با این حوادث تأثّرآور، به اتّخاذ تصمیم می‌پردازند.

و همزمان با ورود ایشان، اخبار قضایای مدرسة شاهپور شیراز و میدان جلالیة تهران به مشهد رسیده و مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین قمی در یكی از اجتماعاتی كه در منزلشان برگزار شده بود، ضمن بیان مطالب، در حالی كه گریة زیادی نموده بود، یادآور شد كه: (امروز اسلام فدائی می‌خواهد؛ بر مردم است كه قیام و عمل كنند...).

به دنبال سخنان مرحوم آیت‌الله ‌العظمی قمی، آقایان علماء و اصناف شهر طیّ جلساتی، تصمیم بر آن گرفتند كه تلگرامهای شدید اللّحنی به عنوان رضاشاه مخابره نموده و مراتب خشم و تنفّر خود را از این اقدام ضدّ اسلامی و خلاف عفت و عصمت ابراز دارند که آیت الله العظمی شیرازی در قسمتی از خاطرات خود پیرامون این مسائل چنین می‌فرماید: ((به مرحوم آقای قمی گفتم: این مرد گوشش از تلگرامها پر است. اگر اثری داشته باشد،‌ حركت خود شما است. باید به تهران حركت كنید و با اوملاقات نموده و به او بگوئید: من همان كسی هستم كه هر وقت به مشهد مقدّس می‌آمدی و سعی می‌نمودی با من ملاقات نمائی، نمی‌پذیرفتم؛ اما امروز با پای خودم به تهران آمده‌ام؛ چون حساب اسلام در كار است و باید از اسلام و نوامیس اسلام دفاع نمایم...)).

در همین راستا و پس از به نتیجه نرسیدن تذکرات، با هماهنگی سایر علماء، بالأخره در تیرماه 1314 به عنوان اعتراض در مسجد گوهرشاد تحصن عظیمی رخ می دهد که در جریان این اجتماع عظیم سخنرانانی نظیر مرحوم حاج شیخ مهدی واعظ‌، مرحوم آقا شیخ عباسعلی محقّق، آقا شیخ علی اكبر مدقّق و آقا شیخ محمّد قوچانی به ایراد سخنرانی و افشاگری توطئه های شوم رضاخانی مبنی بر اشاعه فحشا می پرداختند که پس از سخنرانی مرحوم بهول كه خطابه‌اش در تهییج مردم متحصّن و اجتماع‌كننده در حدّ زیادی مؤثّر، اعتراضات مذکور منجر به کشتار ددمنشانه رژیم و دستگیری علماء و از جمله آیت الله العظمی سید عبد الله شیرازی و زندانی شدن ایشان در زندان قزل حصار تهران گردید و در پی موج اعتراضات شهر های مختلف داخل و خارج پس از مدت زمانی ایشان را آزاد نموده و معظم له نیز در فرصتی مناسب شبانه و از راه نخلستانهای خرمشهر در حالی که فرزند ارشد ایشان مرحوم آیت الله العظمی حاج سید محمد باقر شیرازی(قدس سره) نیز ایشان را همراهی می نمودند به سمت عراق رهسپار شده و در حوزه علمیه عراق به عنوان فقیهی مسلم، مستقر شده و بر کرسی درس خارج فقه و اصول تکیه زده و به پرورش طلاب فاضل پرداختند.

فقید سعید آیت‌الله ‌العظمی حاج سید عبد الله شیرازی پس از سال‌ها كوشش و فعّالیت علمی و مجاهده و مبارزه با جائران و ظالمان حاكم بر عراق و سرسپردگان استعمار، در روز دوشنبه 27 ذیقعدة‌ الحرام 1395 هجری‌قمری برابر با 10 آذرماه 1354 شمسی، با قلبی متأثّر از آنچه بر كشور عراق و ملّت در بندش می‌گذرد و تألّمی فزون‌تر از آنچه كه از سوی رژیم ستم‌شاهی در ایران جریان داشت، ولی به امید پیروزی اسلام و شكست ستمگران و زورگویان و به قصد مبارزه ادامة‌ علیه رژیم ستم شاهی به رهبری امام خمینی(قدس سره) در میان ملّت فداكار و قدردان ایران و به منظور حفظ سنگر مقدّس مرجعیّت و گسترش حوزة علم و ادای رسالت خطیر خود در این راه، در حالی كه شدیداً از سوی دستگاه امنیّتی عراق و ایران تحت كنترل بود، قدم به خاك ایران نهاده و با مشورت علماء اعلام و بزرگان وقت و به دنبال ارتحال مرحوم آیت الله العظمی میلانی(قدس سره الشریف)، در جوار بارگاه ملکوتی ثامن الحجج حضرت علی بن موسی علیه آلاف التحیه و الثناء رحل اقامت گزیدند.

با روند رو به رشد نهضت انقلاب اسلامی بر علیه رژیم ستم شاهی، مرکز اقامت و حسینیه ایشان به عنوان مهم ترین پایگاه انقلاب قرار گرفته و با حضور پیشگامان انقلاب نظیر مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای(مد ظله العالی)، و آیات واعظ طبسی مروارید، فلسفی، میرزاجواد تهرانی و شهیدان هاشمی نژاد و کامیاب در این حسینیه حول محور مرجعیت آیت الله العظمی حاج سید عبد الله شیرازی(قدس سره)، عملاً هدایت جریانات نهضت خطه خراسان از این مکان صورت پذیرفت و همواره ملجأ و پشتوانه انقلابیون بود.

با نزدیک شدن به مراحل پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و مراجعت امام خمینی(قدس سره الشریف) به عنوان رهبر کبیر انقلاب، نقش آیت الله العظمی شیرازی(قدس سره) نقشی اساسی بوده و در نتیجه پشتیبانی مراجع عظامی نظیر معظم له در کنار سایر مراجع عظام وقت(اعلی الله مقامهم) و اقشار مختلف از امام خمینی(قدس سره)، الطاف الهی شامل حال ملت شریف و انقلابی ایران گردید و با اهداء شهدای عزیز، پیروزی موفور السرور بیست و دوم بهمن ماه 1357 بحمد الله نصیب ملت ایران گردید.

پس از پیروزی انقلاب مرکزیت و حضور مؤثر آیت الله العظمی شیرازی نیز در تحکیم پایه های انقلاب نقشی بی بدیل داشت و از آنجا که پیروزی این انقلاب را مرهون الطاف خفیه خداوند متعال و اهل بیت علیهم السلام و به ویژه حضرت صاحب الزمان ارواحنا له الفداء می دانستند و در این راه رنج ها و تعب های شبانه روزی را تحمل نموده بودند، پشتیبانی از انقلاب و اهداف عالیه آنرا بر همگان لازم دانسته و همواره با حضور در صحنه های مختلف، حمایت قاطع خود را از انقلاب و رهبری فرزانه آن اعلام میداشتند.

و پس از سالها تلاش بی وقفه در راه اعتلای اهداف عالیه اسلام ناب محمدی(ص) متأسفانه در شب اول محرم الحرام 1405 هجری قمری برابر با پنجم مهرماه 1363 هجری شمسی در سن ندو شش سالگی روح ملکوتی این مرجع متقی و مجاهد به سوی معبود عروج یافته و داغ هجران را بر دلهای شیفته اخلاق و منش این مرجع عالیقدر را نشاند یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

به قلم حجت الاسلام و المسلمین سید مرتضی شیرازی




سایر تصاویر :