فعالیت های دفتر

* پاسخگویی به سوالات شرعی و اعتقادی

* مشاوره تخصصی دینی، اعتقادی، فرهنگی و خانواده

* حوزه علمیه تخصصی تبلیغ (سفیران هدایت شیراز)

* محاسبه وجوهات شرعیه

* موسسه و حوزه علمیه حضرت صاحب الزمان (عج)

* ستاد احیاء حوزه علمیه سامرا

شماره حساب ها

حساب سیبا بانک ملی
0104933301008


حساب سپهر بانک صادرات
0103293468008

اوقات شرعی

دوشنبه ٢٢ مهر ١٣٩٨


آمار بازدید

هم اکنون
1
امروز
11
دیروز
24
این ماه
415
کل
151455
1395/1/31
در آستانه دومین سالگرد ارتحال ملکوتی مرجع عالیقدر آیت الله العظمی حاج سید محمد باقر موسوی شیرازی(قدس سره)
«فقیه کریم»: گوشه نگاهی به زندگی پرافتخار مرجع عالیقدر مجاهد آیت الله العظمی حاج سید محمد باقر شیرازی( قدس سره)

حسن خلق، مهربانی، گشاده رویی با اقشار مختلف مومنین، گشاده دستی و دستگیری از فقرا و مستمندان که ایشان را به عنوان «فقیهی بخشنده و کریم»، شهره عام و خاص نموده بود، موجب شیفتگی همه کسانی میشد که به خدمت ایشان میرسیدند.

فقیه  کریم

 

بی گمان قلم از نگاشتن زندگی عالمان وارسته ای که علم و عمل را در هم آمیخته و در کنار متنعم بودن از دریای علوم اهل بیت علیهم السلام، و متبحر و صاحب نظر بودن در علوم روزی نظیر هیأت و نجوم، ریاضیات؛ ساده زیتی  و تعلق نداشتن به ظواهر دنیا را سرلوحه حیات طیبه خویش قرار داده اند، عاجز بوده و زبان از بیان آن ناتوان است.

در میان عالمانی که نسل در نسل ایشان نیز پرچمدار دفاع از حریم اسلام ناب محمدی(صل الله علیه و آله)، ولایت علوی و عصمت فاطمی(علیهما السلام) بودند؛ از منزلت و عظمت شأن مضاعفی برخوردارند که قطعاً نمونه بارز این سلاله های پر افتخار در عصر ما مرجع عالیقدر مجاهدی همچون مرحوم آیت الله العظمی حاج سید محمد باقر موسوی شیرازی قدس سره است که هم خود عالم بودند و هم در خانواده ای عالم پرور متولد گردیده اند.

اینک و همزمان با آغاز یکمین سالگرد ارتحال ملکوتی این مرجع نستوه در ایام میلاد باسعادت مولی الموحدین و امام المتقین حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام، گوشه نگاهی خواهیم داشت به ابعاد مختلف زندگی پربار این مرجع نستوه؛ باشد که توشه راهی برای رهپویان طریق هدایت و چراغ فروزانی بوده و پویندگان حقیقت و سعادت دارین را به سر منزل مقصود رهنمون سازد.

آیت الله العظمی حاج سید محمد باقر موسوی شیرازی(قدس سره الشریف) در اول ماه رجب المرّجب1350 هجری قمری همزمان با سالروز ولادت با سعادت حضرت باقر العلوم امام محمّد باقر(علیه السلام) در شهر شیراز و در خانواده ای عالم پرور همچون مرجع عالیقدر مجاهد مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبدالله طاهری شیرازی(قدس سره الشریف) ـ که از دیر باز در شمار علمای مشهور عصر خود بودند ـ چشم به جهان گشودند.

اشتیاق سرشار ایشان به فراگیری علوم مختلف از یکسو، و هوش واستعداد و نبوغ ذاتی از سوی دیگر، موجب شد تا در هر مرتبه از مدارج علمی، گوی سبقت را از همدوره ای های خودگرفته و همواره مورد تحسین و تمجید علمی و درسی مراجع و علمای هم عصر خویش واقع گردند و با تأیید مراجع عظام تقلید وقت در سن بیست سالگی به رتبه عالیه اجتهاد نائل گردیده و پدر بزرگوار ایشان همواره می فرمودند: «فرزندم سیّد محمّد باقر ازهمان ابتدای جوانی به مرتبه عالیه اجتهاد نائل آمد». 

پس از گذراندن مقدمات و سطوح، در بحث خارج فقه و اصول ـ که مقدمه وصول به مرتبه عالیه اجتهاد است ـ به اساتید محدودی اکتفا ننموده و همزمان با نظرات فقهی بزرگان و اساتید مختلفی آشنا شد و در مسیر کسب دانش و معرفت، بیش از پیش از مشعلهای فروزان فقاهت و تقوای عصر خود همچون والد معظّم ایشان مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبد الله شیرازی، حضرات آیات عظام حاج شیخ عبد الحسین رشتی، حاج سید جمال گلپایگانی، حاج سید محمود شاهرودی، حاج سید ابو القاسم خویی، حاج سید ابوالحسن بجنوردی و حاج میرزا هاشم آملی (قدّس سرّهم الشریف) بهره مند گردیدند و سپس با حضور مرحوم آیت الله العظمی امام خمینی (قدّس سرّه الشریف) در نجف اشرف از جلسات علمی و معنوی ایشان نیز مستفیض میگردیدند. 

در پاره ای از دانشها و علوم از قبیل هیئت و نجوم، ریاضیات و علوم فلکی، مطالعات گسترده داشته که مباحثات ایشان با دانشمندان و علمای مراکز علمی خارجی و داخلی این فنون  و شیوه نوین مقارنه بین علوم جدید و مباحث فقهی و احکام اسلامی، در کتاب «الفقه الاسلامی و سیر الزمن» در حدود پنجاه سال پیش به رشته تحریر درآمد که با استقبال شایان مراجع روربرو شده و در برخی موارد موجب تغییر در فتاوی ایشان نیز گردید.

حضرت آیت الله العظمی سید محمدباقر موسوی شیرازی(رحمت الله علیه) علاوه بر نبوغ دركسب مدارج علمی، از دوران نوجوانی در کنار والد معظم خویش در عرصه های مبارزه با طاغوتهای زمان حضور داشتند که همراهی در مبارزه با استکبار رضا خان و فاجعه مسجد گوهرشاد مشهد مقدس، معارضه با توطئه های شوم رژیم بعث عراق در سرکوب شیعیان و انزوای مراجع معظم شیعه، همفکری و همیاری با شهید نواب صفوی در مقابله با جریانهای ضد دینی ایران و همراهی با آیت الله شهید محمدباقر صدر و مرحوم آیت الله حاج سید مصطفی خمینی(قدس سرهم) موجب گردید بارها از ایران به عراق و از عراق به ایران تبعید شده و در زندان مورد شکنجه های سخت قرار گیرند که آثار این شکنجه ها تا پایان عمر شریفشان نیز باقی مانده بود.

حضور فعال و تاثیر گذار در مدیریت جریانهای انقلابی در مشهد مقدس در سالهای پایانی رژیم طاغوت پهلوی و مشارکت مؤثر در هدایت انقلاب اسلامی مشهد مقدس با محوریت علماء این شهر از جمله مقام معظم رهبری و شهید هاشمی نژاد و با مرکزیت والد معظمشان، برنامه ریزی تحصن های اعتراض آمیز علماء و مردم در مدرسه علمیه نواب و بیمارستان امام رضا علیه السلام و نیز تجمع جهت آزادی علماء مبارز دستگیر شده، نمونه هایی از مبارزات سیاسی ایشان در دوران   خفقان پهلوی به شمار میرود.

چه قبل از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و چه بعد از آن روابط میان والد معظم خویش با مراجع عظام تقلید وقت بخصوص رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی قدس سره را به عهده داشتند.

سازماندهی خیل عظیمی از طلاب، فضلا و بزرگان حوزه مشهد مقدس و حرکت ایشان از شهر مشهد به قم برای بیعت با آرمانهای حضرت امام خمینی قدس سره از جمله فعالیتهای ابتکاری ایشان محسوب میشود که نقش بسزایی در تشدید حمایتهای حوزه های علمیه از انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی داشت.

معظم له در طول ۶۰ سال تدریس سطوح عالی فقه و اصول، شاگردان زیادی از ملیتهای مختلف تحویل حوزه های علمیه نمودند و تا قبل از کسالت شدید منجر به رحلتشان، طلاب بی شماری از فیوضات علمی و معنوی ایشان بهره مند گردیده و کرسی تدریس را رها ننمودند.

در دفاع از مکتب ائمه اطهار علیهم السلام و حریم ولایت و تعظیم شعائر الهی و برگزاری مراسم باشکوه اعیاد و شهادت اهل بیت علیهم السلام  اهتمامی زائد الوصف داشته و مبتکر طرح هایی نظیر عاشورای فاطمی و علوی بودند.

پس از رحلت والد معظمشان رسیدگی به امور مردم به خصوص امور معیشتی طلاب شریف ساکن و زائر آستان مقدس حضرت ثامن الحجج علیه آلاف التحیه و الثناء از اهم تلاش های ایشان بود.

در کنار پرهیز از تجملات در زندگی شخصی حتی در خوراک و جامه ساده از مصادیق برجسته زهد تقوای ایشان بود که در وجود این مرد الهی ظهور داشت، به میهمانان و زوار حضرت ثامن الحجج امام رضا علیه السلام عشق میورزیده و بسیاری از مواقع شخصاً از ایشان پذیرایی نموده و آن را مایه اقتخار خویش می دانستند.

حسن خلق، مهربانی، گشاده رویی با اقشار مختلف مومنین، گشاده دستگی و دستگیری از فقرا و مستمندان که ایشان را به عنوانی فقیهی بخشنده و کریم، شهره عام و خاص نموده بود، موجب شیفتگی همه کسانی میشد که به خدمت ایشان میرسیدند

و پس از گذراندن عمری بابرکت همراه با تحمل مشقت های فراوان در راه احیای شعائر الهی و آثار بجا مانده از شکنجه ها، بالاخره این عالم وارسته و مجاهد نستوه سرانجام در غروب سیزدهم رجب ۱۴۳۵ هجری قمری مصادف با میلاد باسعادت مولی الموحدین حضرت علی علیه السلام دار فانی را وداع گفته  و با رحلت جانسوز خویش، حوزه های علمیه از وجود چنین عالمی بزرگ و شیفتگان ایشان از وجود پدری مهربان محروم شدند. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.

حجت الاسلام و المسلمین سید مرتضی شیرازی/استاد حوزه و فقه و حقوق دانشگاه شیراز

لازم به ذکر است بزرگداشت دومین سالگرد ارتحال ملکوتی این مرجع مجاهد برای آقایان و خانمها ان شاء الله در روز پنج شنبه 2/2/1394 بعد از نماز مغرب و عشاء در خیابان آیت الله شیرازی ـ شیرازی 17 ـ مؤسسه حضرت صاحب الزمان(عج) مشهد مقدس برگزار خواهد شد.