فعالیت های دفتر

* پاسخگویی به سوالات شرعی و اعتقادی

* مشاوره تخصصی دینی، اعتقادی، فرهنگی و خانواده

* حوزه علمیه تخصصی تبلیغ (سفیران هدایت شیراز)

* محاسبه وجوهات شرعیه

* موسسه و حوزه علمیه حضرت صاحب الزمان (عج)

* ستاد احیاء حوزه علمیه سامرا

شماره حساب ها

حساب سیبا بانک ملی
0104933301008


حساب سپهر بانک صادرات
0103293468008

اوقات شرعی

دوشنبه ٢٢ مهر ١٣٩٨


آمار بازدید

هم اکنون
1
امروز
11
دیروز
24
این ماه
415
کل
151455
1395/11/6
در پی حادثه ناگوار ساختمان پلاسکو و شهادت و مجروح شدن جمعی از عزیزان، حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید مرتضی شیرازی در یادداشتی در روزنامه تماشا نوشت:
به جای فرافکنی بهتر نیست به فکر چاره باشیم!!؟؟

دکتر سید مرتضی شیرازی: آیا نباید چاره ای اندیشید تا قبل از وقوع هر حادثه ای با پرداخت مبالغی ناچیز ـ به کارشناسان و تلاش برای رفع معضل به شکل اساسی و زیربنایی ـ برای آن تمهیدات لازم پیش بینی شده و مجبور نباشیم تا خدای ناکرده با وقوع حوادث تلخ این چنینی و یا بدتر و بالاتر از آنها ـ همچون آمار در حال گسترش بیماران و سرطان و امثال اینها ـ هزینه های گزافی را بر کشور تحویل نموده و داغ عزیزان زیادی را بر جان و قلب مردم شریف ایران گذاشته و باز با فرافکنی ها به دنبال انداختن تقصیرها به عهده یکدیگر و گشتن به دنبال پرتقال فروش، روز از نو گردد و روزی از نو؟؟!!

در میان مناسبت های تقویم سال، روزهایی به چشم میخورند که به مناسبتی خاص نامگذاری شده و یادآور تلخ و یا شاد بودن آن واقعه و حادثه است که در طول تاریخ نظائر آن به وفور به چشم می خورد، اما برخی از این وقایع چنان خاطره انگیز است که نه تنها یک مجموعه، گروه خاص و یا یک ملت را در برگرفته بلکه بخش قابل توجهی از کشورهای جهان را نیز تحت تأثیر خود قرار داده و می دهد مانند روز جهانی بهداشت، روز جهانی مبارزه با فقر، روز جهانی مبارزه با سرطان، ایدز و تالاسمی، روز جهانی صلح، و.....  .

در این بین برخی از حوادث، گاه چنان جانسوز است که همگان را با هر دین، عقیده، ملیت آرمان و آرزو به ایراز احساسات وا می دارد تا جایی که دیگر محدود به هیچ زمان و مکانی نبوده و نمی باشد که نمونه آن حادثه تلخ اخیر فرو ریختن یکی از مراکز تجاری پایتخت و شهادت و مجروح شدن تعداد زیادی از کسبه، مردم و نیروهای خدوم آتش نشانی و امدادرسانی است که از لحظه وقوع، عواطف و احساسات همگان را تا جایی برانگیخت که حتی کسانی را که همواره ایشان را دشمن خود تصور نموده و می نماییم نیز به ابراز تأسف و همدردی وا داشت ـ البته بگذریم از برخی دوستانی که علیرغم انتفاع سرشار و بیشمار از نظام جمهوری اسلامی، به راحتی از کنار این فاجعه دردناک گذشته و می گذرند ـ و خود نقطه عطفی شد برای به صدا درآمدن زنگ هایی که به دنبال گوش شنوا بوده و هستند.

اما آنچه که متأسفانه این روزها بین مسئولین مختلف در حال به وقوع پیوستن است ـ علیرغم فرمایش مقام معظم رهبری(مد ظلّه العالی) در پیام تسلیت معظم له به مناسبت این فاجعه دردناک ـ انداختن بار مسئولیت علت این واقعه تلخ بر عهده یکدیگر است تا جایی که خود معضلی شده است بزرگ تر از حادثه مذکور؛ لیکن آنچه در این میان قابل توجه بوده و می باشد کم توجهی به پیشگیری از وقایع این چنینی است که امثال آن را در همه نقاط کشور اعم از روستاها و شهرها می توان دید که البته کلان شهرهایی مانند تهران، اصفهان، مشهد مقدس، شیراز و ... که هم از ازدحام جمعیت کثیری در یک منطقه برخوردارند و هم دارای بافت های قدیمی در شرف تخریب زیادی هستند همواره در معرض ویرانی و آسیب های گاه غیر قابل تصور بیشتری می باشند که این معضل در کلان شهری مانند شیراز که از کم توجهی مسئولین ذی ربط ـ همچون میراث فرهنگی، شهرداری و شورای شهرـ نیز برخوردار است به مراتب توجه دو صد چندان ایشان را به جریان پیشگیری قبل از درمان می طلبد.

و در این بین اما یکی از مواردی که هنوز زنگ خطر آن به صدا درنیامده و به صورت خاموش در حال فرسایش جامعه و افراد خانواده است، بالا بودن و تنوع میزان مریضی ها و مراجعه افراد به پزشکان، درمانگاه ها و بیمارستان ها است تا جایی که می توان به راحتی بالا بودن آمار آن را نسبت به سایر کشورها با یک جستجوی مختصر بدست آورد که متأسفانه این روزها نیز به دلیل وجود عواملی همچون مشکلات اقتصادی و نبود تغذیه کافی و سالم برای بخش عظیمی از اقشار جامعه؛ افزایش میزان استرس، افسردگی و بیماری های عصبی و روانی؛ سرطان، سردردهای مضمن و ناباوری ناشی از عواملی نظیر پارازیت های ارسالی بر امواج ماهواره ای، و ده ها عامل دیگر روز به روز در حال افزایش است تا حدی که با وجود تعداد قابل توجهی از پزشکان در تخصص ها و رشته های مختلف، برای مراجعه به بسیاری از پزشکان باید وقت های طولانی گاه تا چند ماه را برای بیماران پیش بینی کنیم.

و پر واضح است که عدم توجه به این معضل ـ که بنابه برخی اظهار نظرها بزرگترین معضل امروز کشور ما است ـ هر آن می تواند حادثه و یا حوادثی به مراتب فجیع تر از حادثه فروریختن یک مرکز تجاری در تهران ـ که کشور و مسئولین عالی رتبه را نیز به خود مشغول نموده و تحت تأثیر قرار داده است ـ را به وجود آورد تا جایی که اگر امروز بر اثر کمبود امکانات برای جمع کردن حادثه ای نظیر ساختمان پلاسکو، جان ده ها انسان بی گناه در معرض خطر قرار گرفته و تعداد قابل توجهی شهید و مجروح شده و هنوز که هنوز است آوار برداری آن به اتمام نرسیده است، این معضل بزرگ نیز زمانی کشور را چنان فلج خواهد کرد که دیگر نتوان برای آن چاره ای اندیشید و زنگ خطری را برای همگان به صدا در خواهد آورد که چاره آن تنها نظاره کردن بر قطرات اشک داغ دیدگان در از دست دادن عزیزان خویش است.

پس آیا نباید چاره ای اندیشید تا قبل از وقوع هر حادثه ای با پرداخت مبالغی ناچیز ـ به کارشناسان و تلاش برای رفع معضل به شکل اساسی و زیربنایی ـ برای آن تمهیدات لازم پیش بینی شده و مجبور نباشیم تا خدای ناکرده با وقوع حوادث تلخ این چنینی و یا بدتر و بالاتر از آنها ـ همچون آمار در حال گسترش بیماران و سرطان و امثال اینها ـ هزینه های گزافی را بر کشور تحویل نموده و داغ عزیزان زیادی را بر جان و قلب مردم شریف ایران گذاشته و باز با فرافکنی ها به دنبال انداختن تقصیرها به عهده یکدیگر و گشتن به دنبال پرتقال فروش، روز از نو گردد و روزی از نو؟؟!!

و باز آیا با وجود امکانات وسیع در بخش های مختلف کشور ـ طبق آمارهایی که مرتباً از ناحیه مسئولین ذی ربط بیان میگردد ـ  و روند رو به رشد فقر و گرانی در میان اقشار متوسط و پایین جامعه علیرغم اظهارنظرها از یک سو، و نظاره گر بودن بر حوادث تلخی نظیر ساختمان پلاسکو و امثال اینها و توقع بروز حوادث این چنینی و یا بدتر از آن در هر لحظه و در هر گوشه کشور از سوی دیگر در کنار کم توجهی برخی از مسئولینی که بیشتر گرفتار مسائل سیاسی و حزب گرایی بوده و کمتر فرصت رسیدگی به مشکلات کشور را دارند؛ نمی توان گفت که: «به جای فرافکنی بهتر نیست به فکر چاره باشیم»؟؟؟!!!

..... به امید فردا و فرداهایی بهتر

حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید مرتضی شیرازی

استاد حوزه و دانشگاه