فعالیت های دفتر

* پاسخگویی به سوالات شرعی و اعتقادی

* مشاوره تخصصی دینی، اعتقادی، فرهنگی و خانواده

* حوزه علمیه تخصصی تبلیغ (سفیران هدایت شیراز)

* محاسبه وجوهات شرعیه

* موسسه و حوزه علمیه حضرت صاحب الزمان (عج)

* ستاد احیاء حوزه علمیه سامرا

شماره حساب ها

حساب سیبا بانک ملی
0104933301008


حساب سپهر بانک صادرات
0103293468008

اوقات شرعی

شنبه ٣٠ شهريور ١٣٩٨


آمار بازدید

هم اکنون
1
امروز
4
دیروز
21
این ماه
642
کل
151019
1396/9/22
دکتر شیرازی در حاشیه برگزاری همایش ملی «حقوق زن، حقوق بشر»:
بکار بردن عناوینی نظیر«حقوق زن، حقوق بشر»؛ شأن و منزلت زن را خدشه دار می سازد

دکتر سید مرتضی شیرازی: باید هرچه بیشتر با یک نوع فرهنگ سازی برگرفته شده از مبانی صحیح و اصیل دینی، تلاش گردد تا بر خلاف نگاه ابزاری غرب به زن و تلاش در به صحنه آوردن هرچه بیشتر زنان به شکل های مختلف در راستای رسیدن به اهداف طمعکارانه خود، جایگاه واقعی زن را هم برای این قشر ارزشمند و والا مشخص گردد و هم برای مردان جامعه، تا بدین وسیله قدر و منزلت زنان و زحمات و تلاش های بی بدیل ایشان بیش از پیش اجر نهاده شود.

به گزارش دفتر آیت الله العظمی شیرازی حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید مرتضی شیرازی فرزند مرجع عالیقدر آیت الله العظمی حاج سید محمد باقر شیرازی(قدس سره الشریف) در حاشیه برگزاری همایش ملی: «حقوق زن، حقوق بشر» در تالار حافظ شیراز در مصاحبه با روزنامه تماشا با انتقاد از برخی مطالب ذکر شده در این همایش مواردی را یادآور شد که عیناً به نقل از روزنامه مذکور منعکس میگردد:

دکتر شیرازی: بکار بردن عناوینی نظیر«حقوق زن، حقوق بشر»؛ شأن و منزلت زن را خدشه دار می سازد

به گزارش روزنامه تماشا در حاشیه برگزاری همایش ملی «حقوق زن، حقوق بشر» حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید مرتضی شیرازی با انتقاد از برخی مطالب مطرح شده در این همایش اظهار داشت: اینکه تصور شود زنان مظلوم ترین قشر جامعه هستند آنهم به این دلیل که یک سری از کارهایی همچون خانه داری، همسرداری و تربیت فرزند بر عهده ایشان است، نه تنها دفاع از حقوق زن بشمار نمی رود بلکه به نوعی پایین آوردن شأن و جایگاه زن در چرخه طبیعت است؛ چرا که بر اساس نظام آفرینش از آنجا که انسان موجودی اجتماعی است و برای هر شخص و فردی جایگاه و عنوانی تعریف شده است ـ تا بدین وسیله امور جامعه انسانی به بهترین وجه اداره شود ـ از آن جهت که اولاً افرادی که دارای شغل های مختلفی هستند را نمی توان به دلیل داشتن شغل هایشان در هر سطحی که باشد ایشان را مورد سرزنش و نکوهش قرار داده و با یکدیگر مقایسه کرد ـ و در صورت تحقق این امر، نظام اجتماعی دجار اختلال و به هم ریختگی می شود ـ ثانیاً هر فردی دارای دو جایگاه است که یکی از ظرفیت های شخصی و وجودی او نشأت میگیرد و دیگری جایگاه اجتماعی و شغلی او؛  دلیل برخی قضاوت های نادرست، ناشی از مخلوط شدن این دو جایگاه با یکدیگر است.

استاد دانشگاه حقوق و علوم انسانی در تبیین این نظریه گفت: اینکه بخشی از جامعه همچون زنان (که بنابر برخی آمارها نیز حدود پنجاه درصد جمعیت کشور را در حال حاضر تشکیل داده اند) دارای توانمندی های منحصر بفرد شخصی هستند قابل انکار نیست ـ چرا که نمونه های آن در اکثر فضاها و مخصوصاً فضاهای علمی و دانشگاهی داخلی و خارجی به وضوح قابل مشاهده است ـ اما اینکه بخواهیم نتیجه بگیریم پس زنی که دارای توانمندی هست دیگر نباید کارهایی که نظام آفرینش برای او در نظر گرفته است را انجام دهد و یا اگر انجام داد جایگاه او را پایین می آورد، قضاوت نادرستی است؛ زیرا دچار خللی در روند زندگی انسان اجتماعی می شویم ـ که متأسفانه امروزه در بیشتر جوامع با آن روبرو هستیم و در جامعه ما نیز این ذهیت نادرست رسوخ کرده است ـ از این جهت که برخی کارها اصولاً و تکویناً تنها با شرائط خاص جسمی و ژنتیک زن سازگار است که از آن جمله می توان به فرزند دار شدن و مسائل مرتبط با فرزند اشاره کرد که به اذعان همگان، این عمل منحصراً از ناحیه زنان قابلیت اجرایی شدن را دارد و حتی در مواردی که با استفاده از تکنولژی های جدید نسبت به بارور ساختن فرزند خارج از رحم زن اقدام میگردد و نیز با انداختن مسئولیت تربیت فرزند به مردان، نتیجه مطلوب و در خوری در مقایسه با صورت اول بدست نیامده و نمی آید که این امر برای همگان به وضوح قابل لمس و مشاهده است.

استاد حوزه با اشاره به نگاه ویژه مبانی دینی به جایگاه زن خصوصاً با ظهور آن در جاهلیت های آنچنانی و رساندن او به جایگاه عصمت کبری در خصوص بانوی گرانقدری همچون حضرت فاطمه زهرا سلام علیها و قبل از ایشان در رابطه با حضرت مریم و همسر فرعون گفت: وقتی می بینیم زمانی که دختران زنده به گور می شوند اسلام دختران را به جایگاهی می رساند که به پدران دستور می دهد اگر به سفر می روید و هدیه ای را برای فرزندان خود می آورید، ابتدا باید هدیه دخترتان را به او بدهید و یا اینکه پیامبر گرامی اسلام(صل الله علیه و آله و سلم) بارها و بارها دستان دختر خود را در جلو جمع بوسیده و عبارت زیبای «فداها ابوها» ـ پدرش به قربانش گردد ـ و امثال اینها را مرتباً بکار می برند، همگی بیانگر این موضوع است که اگر اسلام در تقسیم بندی چرخه زندگی، یک سری وظائف را برای مرد و یک سری دیگر را برای زن در نظر گرفته است، هدف برتری دادن یک قشر از انسان ها بر قشر دیگر نیست بلکه چون به صورت تکوینی هر یک از ایشان دارای توانمندی هایی هستند، باید به همان اندازه تکالیفی از آن ها خواسته شود که توان انجام آن را دارا هستند.

مدیر مسئول مؤسسه دینی ـ فرهنگی حضرت صاحب الزمان(عج) در ادامه اظهار داشت: اتفاقاً در حالت مقایسه، تکالیف مردها به مراتب از زن ها بیشتر است؛ چرا که انجام عمده کارهای سخت و طاقت فرسا بر عهده ایشان گذاشته شده که باید در هر شرائطی آن را انجام دهند ولی در مقابل، نه تنها انجام چنین کارهایی از زنان خواسته نشده بلکه همین مردان موظف شده اند تا حاصل زحمات و تلاش خود را به صورت نفقه در اختیار همسر و فرزندان خود قرار دهند؛ هرچند که تلاش ها و فعالیت های زنان در محیط خانه تحت عناوینی همچون همسرداری، تربیت اولاد و خانه داری دارای ارزش ویژه ای است؛ که نوع نگاه به این دو موضوع از یک زاویه و منظر می تواند همین تفکرات فمنیستی رایج را به دنبال داشته باشد و بخواهد که جایگاه زن با این شرائط را تنزل دهد ولی از منطر دیگر، نه تنها کار در خانه و خانه داری را پایین آوردن منزلت زن در نظر نمیگیرد بلکه از آنجا که زن را بستر ساز بسیاری از خوبی ها می داند، جایگاه زن به مراتب از مرد بالاتر می رود تا جایی که به فرمایش امام خمینی(قدس سره الشریف): «از دامن زن مرد به معراج می رود» و یا همان ضرب المثل معروف: «هر مردی که بجایی می رسد همسر خوبی دارد» صدق پیدا می کند؛ هرچند که در عین حال خودِ این زنِ بستر سازِ موفقیت همسر و فرزندان، می تواند در جهت تعالی هرچه بیشتر خود نیز تلاش نماید؛ لیکن پرواضح است که یک فرد بسترساز، قطعاً از کسی که خودش به تنهایی پیشرفت کند از جایگاه والاتری برخوردار است که نمونه های بارز آن را در معلمان، اساتید دانشگاه و نیز تربیت و رشد بزرگانی همچون علماء اعلام و مراجع عظام و در رأس ایشان در زمان حاضر بنیانگذار جمهوری اسلامی و مقام معظم رهبری(مد ظله العالی) توسط مادران این بزرگواران می توان مشاهده نمود.

دکتر شیرازی در پایان با اشاره به علل برخی نگاه ها به جایگاه زن از بعضی منظرها و در نتیجه در مقام دفاع برآمدن از او حتی به صورت قرار دادن نام زن در کنار حقوق بشر با عناوینی همچون:«حقوق زن، حقوق بشر» و برپایی همایش هایی از این قبیل که به نوعی در مظلومیت قرار گرفتن زن را به اذهان متبادر می سازد گفت: از نگاه فمنیسمی که عمدتاً تعالی زن را منحصر در حضور فعالانه در عرصه های مختلف اجتماعی می داند، باید برای زن یک چنین تصوری را داشت و در نتیجه زن را باید از کنج خانه ها بیرون آورد و در فضاهای مختلف جامعه قرار داد و اجازه نداد که با تفکر قرون وسطایی، زن با مشغولیت در کارهای پیش پا افتاده خانه و خانه داری و مانند اینها، جایگاه کم ارزشی را در خود احساس کند و بر همین اساس از عناوین این چنینی همایشی برای او استفاده میگردد تا بستری برای دفاع از او و حقوقش گردد؛ اما اگر از این نگاه کاملاً واگرایانه که بسیاری از به ظاهر روشنفکران داخلی را نیز متأثر از خود ساخته است خارج شویم و به حکمت تعیین وظائف هر یک از زن و مرد به خصوص در مبانی دینی سری بزنیم ـ و به طور مثال خانه داری، همسرداری و تربیت فرزند را با یک نگاه محقرانه نبینیم، بلکه طبق همین مبانی آنها را دارای ارزش والاتری حتی از تلاش مرد با آن همه زحمات طاقت فرسا بدانیم تا جایی که نیکو همسرداری زن هم ردیف با جهاد با آن همه خطرات قرار داده شده و یا بیدار خوابی های زن برای نگهداری از فرزند و امثال اینها را عامل قرارگرفتن بهشت در زیر پای مادران و تضمین بیشتر استجابت دعای مادر در حق فرزندان نسبت به پدر و ده ها و صدها مورد از مواردی که در مبانی دینی برای عظمت جایگاه زن بیان شده است ـ دیگر تلاش زن در خانه را چنان عظیم جلوه می دهد که با هیچ واحد اندازه گیری نمی توان آن را سنجید که به نظر می رسد باید هرچه بیشتر با یک نوع فرهنگ سازی برگرفته شده از مبانی صحیح و اصیل دینی، تلاش گردد تا این نوع نگاه در جامعه نسبت به زن پر رنگ تر شود و بر خلاف نگاه ابزاری غرب به زن و تلاش در به صحنه آوردن هرچه بیشتر زنان به شکل های مختلف در راستای رسیدن به اهداف طمعکارانه خود، جایگاه واقعی زن را هم برای این قشر ارزشمند و والا مشخص گردد و هم برای مردان جامعه، تا بدین وسیله قدر و منزلت زنان و زحمات و تلاش های بی بدیل ایشان بیش از پیش اجر نهاده شود.