فعالیت های دفتر

* پاسخگویی به سوالات شرعی و اعتقادی

* مشاوره تخصصی دینی، اعتقادی، فرهنگی و خانواده

* حوزه علمیه تخصصی تبلیغ (سفیران هدایت شیراز)

* محاسبه وجوهات شرعیه

* موسسه و حوزه علمیه حضرت صاحب الزمان (عج)

* ستاد احیاء حوزه علمیه سامرا

شماره حساب ها

حساب سیبا بانک ملی
0104933301008


حساب سپهر بانک صادرات
0103293468008

اوقات شرعی

دوشنبه ٢٢ مهر ١٣٩٨


آمار بازدید

هم اکنون
1
امروز
11
دیروز
24
این ماه
415
کل
151455
1397/6/25
در راستایی تبیین عوامل به وجود آمدن حادثه عاشورا حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید مرتضی شیرازی در یادداشتی در روزنامه تماشا نوشت:
سلسله مقالات "حادثه عظیم عاشورا" چرا و به چه علت؟؟!!(شماره: 1)

دکتر شیرازی: "چرا حسین و عاشورا" الگو است و پرچم کربلا ، بزرگ پرچمی است که از سال شصت و یک قمری تا انتهای بشریت باید بر فراز بلندترین و بلند مرتبه ترین نقاط عالم برافراشته شده و اولین پیامی که توسط یگانه منجی عالم بشریت نیز نه تنها بر فراز کره خاکی بلکه برفراز عالم هستی و از کنار خانه خدا فریاد زده خواهد شد ، نام این انسان والا است

 

سلسله مقالات "حادثه عظیم عاشورا" چرا و به چه علت؟؟!!(شماره: 1)

حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید مرتضی شیرازی

استاد حوزه و دانشگاه

با شروع ماه محرم که از قضا اولین ماه حرام سال قمری است یادآوری تلخ ترین حادثه تاریخ بشریت پس از اسلام نیز رقم می خورد و سیل خروشانی که خود را عزادار این حادثه عظیم می دانند ، با سیاه پوشیدن و سیاه پوش کردن اماکن مختلف ، نماد عزاداری را به طور آشکار به نمایش می گذارند بی آنکه بدانند که اصل این ماجرا چه بوده و چرا و به چه علت چنین عزایی با عنوان "عاشورا" به وجود آمده و هر ساله باید یاد و نام آن تکرار شود؟؟!!

و بدتر همه آنکه آنچه در طول گذشت چهارده قرن از این حادثه ، بیشتر بر سر منابر و مداحی ها با احساساتی کردن عزاداران و به سر و سینه زدن و ریختن اشک ها ، به خورد ایشان داده شده است ، از خلایی بزرگ با عنوان علت به وجود آمدن این حادثه برخوردار است تا با روشن شدن آن جلو تکرار آن گرفته شود ؛ مگر نه اینکه : "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" .

اینکه گفته شود "اشک ریختن بر حسین بن علی علیه السلام حتی به اندازه بال مگسی ، تمامی گناهان شخص را پاک کرده و می آمرزد اگرچه تعداد آنها به اندازه ذرات خاک کوهی بزرگ باشد" و یا اینکه" اشک ریختن بر مظلومیت حسین بن علی علیه السلام بهشت را بر شخص واجب می کند" و ده ها ، صدها و هزاران حدیث و روایت از این قبیل ؛ اگرچه از یک نگاه ، روزنه امیدی را برای دل های ناامید و گنهکار ایجاد می کند ؛ لیکن وعده هایی است که به موکول به آینده شده و نویدی را برای حال حاضر افراد به همراه ندارد تا انسان ها اثرات عزاداری های خود را به وضوح در زندگی شخصی خود لمس نموده و بهره کافی را از آن ببرند.

و قطعا در صورت برداشت نقد از این معامله پر سود ؛ شیرینی آن برای فروشنده لذیذتر و دلچسب تر خواهد بود و انگیزه تکرار این معامله برای او بیشتر و بیشتر خواهد شد تا جایی که تلاش می کند بیشتر و بلکه همه لحظات عمر خود را در این راستا سوق دهد ؛ و شاید به همین جهت است که می بینیم در بیشتر و به اعتباری در بیشتر مناسبت های شاد و غم انگیز ، از مهم ترین آداب و ادعیه سفارش شده ، زیارت امام حسین علیه السلام از دور و نزدیک است تا انسان ها در همه مراحل زندگی خویش این حادثه را تکرار نموده و از آن غافل نشوند هر چند که در اوج شادی هایی مانند اعیاد بزرگی همچون عید سعید غدیر خم باشند ؛ هرچند که شاید تناسبی بین این دو که یکی اوج شادی و دیگری نهایت غم و اندوه است وجود نداشته باشد!!

پس نگاه از این زاویه به حادثه عاشورا علامت سوالی را می تواند به وجود آورد که راستی در بین حوادث تلخ و شیرین تاریخ اسلام چرا این مقدار به زنده نگهداشتن عاشورا سفارش شده است و با وجود بالاتر بودن مقام شخصیت هایی همچون وجود مبارک پیامبر گرامی اسلام ، امیر المومنین حضرت علی علیهما السلام و بزرگ بانوی عالم بشریت حضرت زهرا سلام الله علیها که غضب خداوند در غضب او و رضایت خدا بر رضایت او استوار است ، باز این همه مقام حسین بن علی پاس داشته شده و از سوی همین بزرگان نیز پاس داشتن آن سفارش شده است؟؟!! وراستی مگر حسین بن علی چه کرده است که این مقام عالی را بدست آورده است؟؟!!

ساده ترین نگاه به عظمت حادثه عاشورا مبنی بر فدا ساختن حسین بن علی علیه السلام خود و اهل بیت و اصحاب گرامیش به عنوان پاسخ به سوال فوق خواهد بود ؛ چرا که فداکاری های صدر اسلام نوپا و زجرهایی که مسلمانان آغازین نمودند از زاویه ای کمتر از حادثه عاشورا نبوده است و لذا باید لااقل سفارشی هم به زنده نگهداشتن آنها حداقل به همان میزان و اندازه شده باشد در حالی که از احادیث و روایات چنین چیزی استنباط نمی شود و برعکس در روایت معروف از امام رؤوف حضرت علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیه و الثناء سفارش شده است که : "اگر خواستی بر چیزی گریه کنی بر حسین بن علی گریه کن"  که خود بیانگر نکته مهمی است که نباید از آن غافل شد.

اما توجه به این نکته نیز ضروری است که سفارش بر گریه بر امام حسین علیه السلام به معنای "دین غم و اندوه بودن اسلام و تشیع " که توسط برخی بر سر زبان ها افتاده نیست ؛ به این معنا که این طور نیست که "اسلام با شادی مخالف است" و دلیل آن سفارش های مکرر بر عزاداری و گریه و زاری است ؛ بر عکس دین اسلام دینی است شاد و مبلغ شادی و شادی آفرینی است تا جایی که حتی با پوشش ظاهری که غم و اندوه را برای فرد ممکن است به همراه آورد مخالفت نموده و همگان را به پوشیدن لباس های روشن و مفرح سفارش می کند و در بسیاری از اعیاد اسلامی سفارش به شادی نمودن و پوشیدن لباس های نو و امثال آنها نموده است و در قرآن کریم نیز صفات اهل دوزخ کثرت غم و اندوه و گریه بر شمرده و اهل بهشت و مومنین را انسان های شاد و با روی خوش و خوشرو معرفی می نماید ، بر خلاف آنچه که در موارد بسیاری متاسفانه در جامعه امروز با آن نسبت به برخی از افراد روبرو می شویم که کاملا متضاد و در تقابل با تعالیم و مبانی دینی است.

پس "چرا حسین و عاشورا" الگو است و پرچم کربلا ، بزرگ پرچمی است که از سال شصت و یک قمری تا انتهای بشریت باید بر فراز بلندترین و بلند مرتبه ترین نقاط عالم برافراشته شده و اولین پیامی که توسط یگانه منجی عالم بشریت نیز نه تنها بر فراز کره خاکی بلکه برفراز عالم هستی و از کنار خانه خدا فریاد زده خواهد شد ، نام این انسان والا است و در یک کلام " این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست / وین چه شمعی است که جانها همه پروانه اوست"؟؟!!